Παλαιόχωρα: Η Πολιτεία της Χερσονήσου στο Λιβυκό Πέλαγος

Στην ακτή του Λιβυκού Πελάγους, στο βαθύ νοτιοδυτικό άκρο της Κρήτης, η Παλαιόχωρα καταλαμβάνει τη δική της μικρή χερσόνησο, μια σφήνα από χαμηλά λευκά σπίτια με ένα ερειπωμένο ενετικό κάστρο στο ακρωτήρι και μια παραλία σε κάθε πλευρά. Οι παλιοί ταξιδιωτικοί οδηγοί την έλεγαν Νύμφη του Λιβυκού, και το παρατσούκλι έχει μείνει γιατί το σκηνικό το αξίζει. Η πόλη κοιτάζει νότια, κρατά τον ήλιο βαθιά μέσα στο φθινόπωρο και ζει σε ρυθμούς που θυμίζουν περισσότερο τα ελληνικά νησιά πριν από τριάντα χρόνια παρά τις παραθεριστικές ζώνες της βόρειας ακτής.

Δύο παραλίες, μία πόλη

Το σχήμα της χερσονήσου είναι το καλύτερο κόλπο της πόλης. Στη δυτική πλευρά απλώνεται η Παχιά Άμμος, μια μεγάλη, φαρδιά παραλία με πραγματική άμμο, αρμυρίκια και ομαλή κλίση προς το νερό. Στην ανατολική πλευρά βρίσκονται τα Χαλίκια, μια προστατευμένη βοτσαλωτή ακτή με ήρεμο, γυάλινο κολύμπι. Όταν ο άνεμος χτυπά τη μία πλευρά, απλώς διασχίζετε την πόλη σε πέντε λεπτά και πάτε στην άλλη. Λίγα μέρη στην Κρήτη κάνουν μια μέρα με αέρα τόσο εύκολο αντίπαλο. Στην άκρη, τα χαμηλά τείχη του κάστρου του Σελίνου, του 13ου αιώνα, είναι ελεύθερα για περιπλάνηση και πιάνουν το καλύτερο βραδινό φως.

Πώς θα φτάσετε

Δεν υπάρχει γρήγορος τρόπος, και αυτό είναι το φίλτρο που κρατά την Παλαιόχωρα αυτό που είναι. Ο δρόμος από τη βόρεια ακτή ανηφορίζει μέσα από την Κάντανο, ένα χωριό που ξαναχτίστηκε μετά την καταστροφή του στον πόλεμο, και κατηφορίζει με στροφές μέσα από πεζούλες με ελιές, περίπου 75 χιλιόμετρα συνολικά. Υπολογίστε μία ώρα και τρία τέταρτα από το αεροδρόμιο· μια απευθείας μεταφορά από το Αεροδρόμιο Χανίων στην Παλαιόχωρα σας γλιτώνει από το να παλεύετε με νοικιασμένο αυτοκίνητο στις ορεινές στροφές την ημέρα της άφιξης. Λεωφορεία από τα Χανιά υπάρχουν μερικές φορές την ημέρα, συχνότερα το καλοκαίρι.

Η πλωτή γραμμή λεωφορείου

Η Παλαιόχωρα είναι κόμβος του δικτύου των πορθμείων της νότιας ακτής, των μικρών σκαφών που ράβουν μεταξύ τους χωριά που κανένας δρόμος δεν ενώνει. Τη σεζόν, τα δρομολόγια πηγαίνουν ανατολικά προς τη Σούγια και την Αγία Ρουμέλη, κάτι που σας επιτρέπει να περπατήσετε το Φαράγγι της Σαμαριάς και να γυρίσετε σπίτι με το πλοίο αντί να κάνετε τον κύκλο πάνω από τα βουνά· τα ωράρια αλλάζουν από χρονιά σε χρονιά, οπότε ελέγξτε επιτόπου πριν στήσετε μια ολόκληρη μέρα πάνω τους. Σκάφη πηγαίνουν επίσης δυτικά προς το Ελαφονήσι και, αρκετές φορές την εβδομάδα, νότια προς τη Γαύδο, το νοτιότερο νησί της Ευρώπης. Ο οδηγός μας για τον προγραμματισμό της Σαμαριάς εξηγεί πώς δένει η μέρα του φαραγγιού από αυτή την πλευρά.

Βράδια και φαγητό

Μετά το σούρουπο ο κεντρικός δρόμος κλείνει για τα αυτοκίνητα και οι ταβέρνες βγάζουν τα τραπέζια τους στην άσφαλτο, και τότε είναι που η Παλαιόχωρα δείχνει τον καλύτερό της εαυτό. Η κουζίνα είναι ντόπια και αβίαστη: κατσίκι σιγομαγειρεμένο, φρέσκο ψάρι, χόρτα από τα βουνά, τίμιο κρασί του μαγαζιού. Το καλοκαίρι λειτουργεί θερινό σινεμά κάτω από τον ανοιχτό ουρανό, και κατά γενική ομολογία δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που να θυμίζει κλαμπ.

Μείνετε τουλάχιστον τρεις νύχτες. Με τις παραλίες, το κάστρο, μια εξόρμηση στη Γαύδο και μια πεζοπορία στο φαράγγι μέσω του δικτύου των σκαφών, η Παλαιόχωρα ανταμείβει το ταξίδι που απαιτεί, και τα ηλιοβασιλέματά της πάνω από το Λιβυκό κλείνουν κάθε μέρα σαν αυλαία.