Το Φαράγγι της Ίμπρου: το ευκολότερο, πιο ήσυχο αδέρφι της Σαμαριάς

Δεν θέλουν όλοι ένα έπος δεκαέξι χιλιομέτρων με ξύπνημα στις 5 το πρωί. Το Φαράγγι της Ίμπρου, μία κοιλάδα ανατολικά της Σαμαριάς στα βουνά των Σφακίων, προσφέρει το ίδιο ουσιαστικό δράμα, κατακόρυφα ασβεστολιθικά τοιχώματα, ένα ελικοειδές πέτρινο μονοπάτι, τη σταδιακή αποκάλυψη του Λιβυκού Πελάγους, σε περίπου οκτώ χιλιόμετρα και δύο με τρεις χαλαρές ώρες. Το περπατούν οικογένειες, το περπατούν παππούδες, και όσοι έκαναν χθες τη Σαμαριά το κατεβαίνουν κουτσαίνοντας με μεγάλη ευχαρίστηση.

Η διαδρομή

Το μονοπάτι ξεκινά δίπλα στο χωριό Ίμπρος, στα 780 μέτρα περίπου, και κατηφορίζει ήπια σε όλο του το μήκος ως τους Κομιτάδες, λίγο πάνω από τη νότια ακτή. Δεν υπάρχει αναρρίχηση ούτε έκθεση σε γκρεμούς· το μονοπάτι είναι παλιός μουλαρόδρομος, σε σημεία ακόμη καλντερίμι, που χρησίμευε ως κύρια διαδρομή ανάμεσα στα Σφακιά και τον βορρά πριν φτάσει η άσφαλτος. Τα στενά είναι το αποκορύφωμα: στο πιο σφιχτό σημείο τα τοιχώματα πλησιάζουν μεταξύ τους μόλις στα δύο μέτρα ενώ υψώνονται μερικές εκατοντάδες μέτρα πάνω από το κεφάλι σας, και κυπαρίσσια φυτρώνουν πλαγιαστά μέσα από τον βράχο σαν η βαρύτητα να είναι διαπραγματεύσιμη. Τη σεζόν εισπράττεται ένα μικρό αντίτιμο εισόδου· ρωτήστε επιτόπου για τις τρέχουσες λεπτομέρειες.

Πότε να πάτε και τι να πάρετε μαζί σας

Την άνοιξη το φαράγγι γεμίζει φασκόμηλο και άγρια βότανα, το φθινόπωρο φέρνει απαλό φως και άδειες διαδρομές, και ακόμη και τον Αύγουστο το υψόμετρο της αφετηρίας κρατά τα πρωινά δροσερά. Σε αντίθεση με τη Σαμαριά, η Ίμπρος συνήθως μένει ανοιχτή το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, εκτός από τις έντονες βροχές, κάτι που την κάνει την αξιόπιστη επιλογή για ταξίδια εκτός αιχμής. Πάρτε νερό, αφού δεν υπάρχουν πηγές στη διαδρομή, φορέστε σωστά παπούτσια για τη σαθρή πέτρα και αφήστε χρόνο στο τέλος: οι ταβέρνες στους Κομιτάδες ψήνουν κατσίκι και κερνούν σφακιανό κρασί στους πεζοπόρους, και αν τις προσπεράσετε βιαστικά χάνετε τη μισή ουσία.

Τα πρακτικά, λυμένα

Η Ίμπρος λειτουργεί καλύτερα ως διαδρομή μίας κατεύθυνσης, που σημαίνει μεταφορά και στα δύο άκρα. Ταξί πηγαινοέρχονται ανάμεσα στους Κομιτάδες και την κορυφή, οδηγοί στη Χώρα Σφακίων κανονίζουν παραλαβές, και μια ιδιωτική μεταφορά από το αεροδρόμιο Χανίων προς τα Σφακιά περνά από την αφετηρία του μονοπατιού στον ορεινό δρόμο, κάνοντας το φαράγγι ρεαλιστική δραστηριότητα πρώτης ή τελευταίας μέρας. Από το τέλος της διαδρομής απέχετε δέκα λεπτά από την ίδια τη Χώρα Σφακίων, το σκληροτράχηλο λιμανάκι που καλύπτεται στον οδηγό μας για τη Χώρα Σφακίων, όπου τόσο οι ανταποκρίσεις των πλοίων όσο και η περίφημη σφακιανόπιτα αξίζουν την προσοχή σας.

Ίμπρος ή Σαμαριά;

Κάντε και τα δύο αν το επιτρέπουν τα πόδια και το ημερολόγιό σας, αλλά η ειλικρινής σύγκριση πάει κάπως έτσι: η Σαμαριά είναι μεγαλειωδέστερη και αξίζει τη φήμη της, ενώ η Ίμπρος σας δίνει το ογδόντα τοις εκατό του τοπίου με το ένα τρίτο του κόπου και το ένα δέκατο του κόσμου. Με μικρά παιδιά, πονεμένα γόνατα ή μεσημεριανή πτήση, η Ίμπρος κερδίζει καθαρά. Αν παρ' όλα αυτά σας καλεί η μεγάλη διαδρομή, ο οδηγός μας για τον σχεδιασμό του Φαραγγιού της Σαμαριάς καλύπτει τα πρωινά ξεκινήματα και τα δρομολόγια των πλοίων που την κάνουν εφικτή. Τα βουνά των Σφακίων δεν τους νοιάζει ποιο φαράγγι θα διαλέξετε· έχουν αρκετά ακόμη να περιμένουν.